Mamy zimę. Mróz, mróz i mróż chyba tak do końca nie byliśmy na niego przygotowani. Tak jak w tym żarcie o drogowcach. No właśnie apropo naszych drogowców - chyba i tym razem zima ich zaskoczyła, bo choć śniego niewiele to i tak można "usiąść" w zaspie. Całe szczęście ludzie są ludźmi i można liczyć na przyjazną szuflę i dłoń do pomocy.

Dziękuję tym co mi i innym pomagali i będą pomagać. A tym co przejechali obok życzę dużej zaspy.  

Koniec roku skłania nas do podsumowań i wniosków. Chyba i ja powinnam coś napisać - no cóż nie zanudzając i nie pisząc zbyt osobiście czy patetycznie. Rok jak rok poprostu się kończy, wydaje się być ważniejsze jaki będzie dzień następni i następny i .....

Ostatnio jakoś dziwnym trafem zastanawiam się nad przysłowiowym pytaniem I PO CO TO WSZYSTKO. Więcej czytam, przebywam z ludźmi mi bliskimi, rozmawiam, zoorientowałam się że szkoda mi czasu na udawadnianie inny że jestem ok! czy coool jak kto woli. Czasem ktoś zarzuca mi arogancję ja zaś postrzegam to jako szacunek do siebie. A otoczenie no cóż zmienia się i ja się zmieniam. Pozostaje mi wierzyć, że jutro też sobie poradzę. I tej wiary życzę wszystkim tym którzy czasem zaglądają na moją stronę (a właściwie na to co ją udaje).

Wierzcie w Siebie i w innych. Choć to trudniejsze to daje więcej.

Chyba nadszedł czas aby napisać coś o pomaganiu - święta już za miesiąc.....

W naszym otoczeniu jak grzyby po deszczu zaczynają sie pojawiać akcje, konkursy, wydarzenia o charakterze wolontariackim , nakierowane na pomoc drugiemu. I znowu tak jak ze wszystkim podzielimy się na trzy grupy:

- tych co nie pomagają a mają duzzzo do powiedzenia,

- tych co pomagają i maja o tym dużo do powiedzenia,

- tych co pomagają i o tym nie rozmawiają

Każda z osób bezwzględu ma przynależność do którejkolwiek z grup uaktywnia się teraz . Ja chciałabym zastanowić się , zadać pytanie dlaczego tylko teraz? Czy to nie jest bardziej pomaganie sobie  - poprzez poprawianie samooceny? A ta nasza anonimowość w pomaganiu to co ? strach przed tym, że jesteśmy poza modą ? dlaczego wstydzimy się być dobrzy? dlaczego pomaganie nie jest naturalną umiejętnością stosowaną w miarę portrzeb, a tylko w okresach świątecznych?  Może warto byłoby rozejrzeć się i poprostu pomóc.

 Mam zaszczyt być harcerzem. Nie czerwonym pionierem za jakich czasem nas ktoś jeszcze uważa. Dyskusja pozostaje -  czy harcerz, jego zasady, powiedzmy sposób życia może być dziś czymś atrakcyjnym? ciekawym? czy harcerstwo może być dla dzieci czymś atrakcyjnym? I tu okazuje się że jest tak jak ze wszystkim czyli wszystko zależy od ludzi, od ich postawy, od tego czy im się chce chcieć. Największym komplementem który słyszałam o tym co robię było zdanie mojego ucznia: "bo Pani się chce chcieć..." nic nie pozostaje mi dodać. Trzeba się brać do roboty.

Życzę wszystkim, żeby znaleźli coś co ich będzie napędzać do tego żeby chciało się chcieć. I tak naprawdę nie istotne jest to co to będzie. Ważne wydaje się , żeby śmy byli szczęsliwi przez to co robimy i żeby nasze otoczenie byo z nami szczęśliwe.

Listopadowe powierze wydaje się jakieś innne. więcej w nas zastanowienia, po biegach za kwiatkiem czy zniczem. Pozostaje pytanie co potrzebują nasi zmarli niebieski, czerwony, mały czy duży znicz... Pomyślmy!!! może lepiej zatrzymać się pobyć z zywymi , pomyśleć o zmarłych. Choć wszyscy wiemy, że czas ucieka (nawiewa) to mimo to tak dużo go marnujemy. W tych dniach ja zadaję sobie jeszcze jedno pytanie - co po mnie zostanie???? na ile moje działania mają wpływ na to co mnie otoacza, na ludzi i przedmioty. Ostatnio pewna pani powiedziała mi, że woli grać fałszywie i na pękniętej strunie niż nie grać - myślę że trzeba robić wszystko żeby grać na dobrej strunie i najlepiej jak potrafimy. Wtedy właśnie coś po nas zostanie nawet jeśli będą to niepowodzenia to będzie wiadomo, że ten KTOŚ poprostu chciał i się starał.

Życie stawia przed nami nowe zadania i tematy. Czas jak to czas biegnie tylko sobie znanym tempem i nie da się oszukać, więc częściej jest go mniej niż byśmy sobie życzyli. Musimy więc wybierać. Wybieramy więc starając się wybrać zgodnie ze swoimi priorytetami tym co wydaje mam się w danej chwili ważne i istotne. Dziś no właśnie co dziś jest ważne? W tym zgiełku słów, gdy wszyscy szanują pamięc poległych w Katyniu czy Smoleńsku tylko nieliczni zadają sobie pytanie i co dalej.... Oczywiste jest fakt że historia i tak oceni to najsprawiedliwiej. 

Wśród wielu dyskusji i wątpliwości zastanów się co złego może być w pomaganiu? Znajdż swój sposób na orkiestrę. Wiem że większość z nas korzysta z jej pomocy. Sama a właściwie moje dzieci wykorzystywały sprzęt zakupiony przez fundację, więc może trzeba spłacić dług? To prawda, że to państwo powinno zgodnie z Konstytucja i tak dalej.... Rzeczywistość jest jednak inna a my mamy ją zmieniać.  Kiedyś usłyszałam słowa "i tylko drzewa jak światem świat ukłony ślą tym co pod wiatr..." więc nie narzekaj tylko zrób coś.